Հանրահավաք, որի իմաստն այդպես էլ անհասկանալի մնաց. խմբագրական

Եվ այսպես, փետրվարի 26-ին Ազատության հրապարակում տեղի ունեցավ մի ուշագրավ հանրահավաք՝ «Արցախցին ես եմ, որոշողը ես եմ» կարգախոսով։ Ելույթ ունեցողները հիմնականում խոսում էին այն մասին, որ Արցախը ոչ թե տարածք է, այլ Հայրենիք, եւ Հայաստանի որեւէ իշխանություն տարածքներ զիջելու լիազորություն չի ունեցել եւ չի ունենալու, որ «տարածքներ խաղաղության դիմաց» սկզբունքն անթույլատրելի է, եւ այլն։ Մի խոսքով՝ հանրահայտ ճշմարտություններ էին ասվում։

Բայց այդպես էլ հասկանալի չդարձավ, թե որն էր հանրահավաք կազմակերպելու եւ հանրահայտ ճշմարտություններ ասելու իմաստը։ Իսկ ինչ է, Հայաստանում որեւէ մեկը գտնում է, որ Արցախը ոչ թե Հայրենիք է, այլ տարա՞ծք, որեւէ մեկն ընդունելի՞ է համարում «տարածքներ խաղաղության դիմաց» սկզբունքը, կամ գուցե որեւէ մեկն իրեն լիազորվա՞ծ է համարում տարածքային զիջումների գնալ առանց ժողովրդի կամքը հարցնելու։ Չկա այդպիսի բան։ Անցյալում գուցե «Աղդամը մեր հայրենիքը չէ» ասողներ եղել են, բայց այսօրվա իշխանությունները հստակ հայտարարում են, որ «տարածքներ խաղաղության դիմաց» սկզբունքն անընդունելի է, իրենք էլ Արցախի անունից բանակցելու լիազորություններ չունեն /հետեւաբար՝ չունեն նաեւ տարածքային զիջումների լիազորություններ/։ Այնպես որ՝ նույն հաջողությամբ կարելի էր Ազատության հրապարակում հանրահավաք կազմակերպել, ասենք, «Մածունը սպիտակ է» կարգախոսով ու ելույթներ ունենալ այն մասին, որ Հայաստանի որեւէ իշխանություն մածունի գույնը վիճարկելու լիազորություն չունի եւ չի ունենալու։

Ասվածն, իհարկե, չի նշանակում, թե հանրահավաքն ընդհանրապես անիմաստ էր։ Օրինակ՝ կազմակերպիչները կարող էին նպատակ ունենալ ցույց տալ, որ մեր հասարակությունը կտրականապես դեմ է փոխզիջումներին, եւ վարչապետ Փաշինյանը Ալիեւի հետ ենթադրվող հանդիպման ժամանակ կարող էր այդ փաստն օգտագործել՝ միջնորդների հնարավոր ճնշումներին դիմակայելու նպատակով։ Այսինքն՝ տեսականորեն այդ հանրահավաքի նպատակը կարող էր լինել բանակցային գործընթացում հայկական կողմի դիրքերի ամրապնդումը։ Բայց եթե նպատակը դա էր՝ այնքան էլ լավ չստացվեց, որովհետեւ միջոցառումն առանձնապես մարդաշատ չէր։

Հարցին նայենք այլ տեսանկյունից։ Որեւէ մեկի համար գաղտնիք չէ, որ ղարաբաղյան կարգավորման հարցով միջնորդները ճնշումներ են գործադրում ե՛ւ հայկական, ե՛ւ ադրբեջանական կողմի վրա։ Հայկական կողմից փորձում են «պոկել» ազատագրված տարածքների վերադարձի պատրաստակամության հրապարակային խոստում, ադրբեջանական կողմից՝ հրապարակային հայտարարություն, որ իրենք պատրաստ են ճանաչել Ղարաբաղի ինքնորոշման իրավունքը՝ ընդհուպ մինչեւ լիակատար անկախություն /Ալիեւն ինքն է խոստովանել սա/։ Ու հանկարծ այս իրավիճակում Երեւանում այսպիսի հանրահավաք է կազմակերպվում։ Ի՞նչ ուղերձ է սրանով հասցվում մեր հասարակությանը։ «Դե երեւի կազմակերպիչները մի բան գիտեն, որ միտինգ են անում, հո հենց այնպես չէի՞ն անի։ Ըստ երեւույթին Նիկոլը ուզում ա հողերը տա, սրանք էլ նախօրոք զգուշացնում են, որ հանկարծ այդպիսի բան չանի, թե չէ ազգովի դուրս կգանք փողոց»։ Ու որեւէ մեկի մտքով չի անցնում, որ Նիկոլ Փաշինյանն այդ «զգուշացման» կարիքը չունի՝ նա ինքը շատ լավ գիտակցում է, որ ցանկացած անտրամաբանական զիջման դեպքում ժողովուրդը քշել-տանելու է իր իշխանությունը։

Մյուս կողմից էլ՝ Ադրբեջանի իշխանությունները կարող են սեփական քարոզչական նպատակներով օգտագործել այս հանրահավաքը ու իրենց ժողովրդին ներկայացնել այնպես, թե «տեսեք՝ Հայաստանում ակնհայտ հակաիշխանական տոնայնությամբ հանրահավաք է կազմակերպվում տարածքներ հանձնելու դեմ, նշանակում է՝ Հայաստանի իշխանություններն այդպիսի թաքուն մտադրություն ունեն։ Այսինքն՝ Ալիեւի քաղաքականությունն իրեն արդարացնում է, բանակցային դաշտում մենք հաղթում ենք»։ Ի դեպ՝ ճիշտ նույն ձեւով էլ մենք կօգտվեինք քարոզչական առիթից, եթե Բաքվում հանրահավաք կազմակերպվեր, ու Ալիեւից պահանջեին ոչ մի դեպքում չճանաչել Ղարաբաղի լիակատար անկախության իրավունքը։

Մի խոսքով՝ հանրահավաքը, հարթակից հնչած ճշմարտություններով հանդերձ, տեղին չէր։ Եթե, իհարկե, համարենք, որ բուն նպատակն ընդհանրապես կապ ուներ արցախյան խնդրի հետ։

Տպել
3551 դիտում

Հայաստանի հավաքականը Եվրոպայի առաջնությունում երրորդն է թիմային հաշվարկում

Տեւական դադարից հետո Արթուր Ալեքսանյանը մրցման կմասնակցի

Դատարաններն արգելափակելու ժամանակ հանցագործության մասին հաղորդումներն ուղարկվել են ՀՔԾ. դատախազություն

Դաշնակցությունը մայիսի 23-ին Ազատության հրապարակում հրավիրում է հանրահավաք

Ողջունում ենք դատական համակարգը առողջացնելու գործադիր եւ օրենսդիր մարմինների քաղաքական կամքը․ ՔՈ ՍԴ կուսակցություն

Ղրիմի պատկանելիության հարց գոյություն չունի. Պեսկովի պատասխանը Զելենսկիին

Մեր երկրում գործած համակարգային կոռուպցիայից Արցախի մեր հայրենակիցները հաճախ ավելի շատ են տուժել․ Նիկոլ Փաշինյան

«Լուսավոր Հայաստան» խմբակցությունը Ազգային ժողովի արտահերթ նիստ հրավիրելու ստորագրահավաք է նախաձեռնել

Երկրում ժողովրդավարություն հաստատելու կարեւոր գործընթացը պիտի անդրադառնա նաեւ դատական իշխանության վրա

Ոստիկանությունը զեկուցեց, որ ժամը 13.30-ին բոլոր դատարանները ապաշրջափակվել են. Նիկոլ Փաշինյան

Մի կետից պետք էր սկսել կտրուկ փոփոխությունների գնալը, եւ սա այս կետն էր. Մակունց

Արսեն Թորոսյանը Ժնևում մասնակցում է Առողջապահության համաշխարհային 72-րդ վեհաժողովին

ՀՀ-ն պատրաստակամ է էլ ավելի զարգացնելու հայ-ռուսական հարաբերությունները. ԱԺ նախագահ

«Բարսան» ռեկորդային առավելություն ստացավ «Ռեալի» նկատմամբ, «Բավարիան» չեմպիոն է 29-րդ անգամ

Պաշտոնական ստուգումներ, ծառայողական քննություններ. այն մասին է, թե ինչ է դատվորների vetting-ը

2016 թ․-ի ապրիլյան պատերազմի հանգամանքներն ուսումնասիրող ԱԺ քննիչ հանձնաժողով ստեղծելու ժամանակը հասունացել է․ Փաշինյան

Խնդրում եմ 13։30-ից վերացնել դատարանների արգելափակումը․ անկախ դատական համակարգ ունենալու գործընթացը սկսված է․ վարչապետ

Նիկոլ Փաշինյանը շնորհավորական ուղերձ է հղել Վլադիմիր Զելենսկիին՝ Ուկրաինայի նախագահի պաշտոնն ստանձնելու կապակցությամբ

Վեթինգի ենթարկվողները, նրանց հարազատները հայտարարագրում են իրենց ողջ գույքը. Զրվանդյան

Կայծակի հարվածից վնասված տրոլեյբուսը վերադարձել է երթուղի. Երեւանի քաղաքապետարան