Երբ մարդ 16 տարի ֆուտբոլում է, ազդեցություն կարող է ունենալ. Մելիքբեկյանը՝ Ռուբեն Հայրապետյանի եւ այլ թեմաների մասին

Հայաստանի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի գլխավոր քարտուղար Արմեն Մելիքբեկյանը կարծում է, որ այս շուրջ 1 տարվա ընթացքում, ինչ ինքն աշխատում է, իրենց թիմի կողմից մշակված ծրագիրը վատ չի ընթանում: Մյուս կողմից ընդունում է, որ թերացումներ կան, եւ վստահություն ունի, որ դեկտեմբերի 23-ին կայանալիք ՀՖՖ նախագահի ընտրություններում ինքն ստանձնելու է պաշտոնն ու շարունակելու սկսած գործը: ՀԺ-ի հետ զրույցում Մելիքբեկյանը խոսեց առաջիկա ընտրություններից, նախընտրական ընթացքից: Նաեւ անդրադարձավ մյուս թեկնածուներին, փորձեց մեկնաբանել՝ ինչ է լինելու ՀՖՖ անդամ, այսպես ասած, «ֆեյք» ՀԿ-ների ճակատագիրը, արդյոք նրանք քվեարկելու իրավունք ունենալու են, թե ոչ, ինչպես նաեւ չթաքցրեց, որ այս ընթացքում հայկական ֆուտբոլի նախկին ղեկավար Ռուբեն Հայրապետյանն ազդեցություն է ունեցել ՀՖՖ-ի վրա:

- Ձեր հարցազրույցներում ապագա ծրագրերից այնպես եք խոսում, որ տպավորություն է՝ ասես վստահ եք, որ Դուք եք ընտրվելու: Ինչո՞վ է պայմանավորված այդ վստահությունը:

- Իրականում այդպես չեմ համարում: Ընտրությունները ցույց կտան, բայց որոշակի վստահություն ունեմ, որովհետեւ հանդիպում եմ ՀԿ-ների հետ, որոնք իրենց աջակցությունն են հայտնում, նրանց թիվը բավական մեծ է. կազմակերպություններ, որոնք հավատում են, որ հայկական ֆուտբոլը պետք է մաքրվի եւ հավատում են սկսված բարեփոխումներին, որոնք գուցե ոչ այն թափով են ընթանում, ինչպես մարդիկ սպասում են, բայց զրուցում ենք, մարդիկ հարցեր են տալիս, ես պատասխանում եմ, կա մի գործընթաց, որը հուսադրող է ինձ համար:

- Մյուս թեկնածուների՝ «Լոռի» ֆուտբոլային ակումբի նախագահ Թովմաս Գրիգորյանի ու լեգենդար ֆուտբոլիստ Խորեն Հովհաննիսյանի մասին ի՞նչ կասեք:

- Կխուսափեմ խոսել մյուս թեկնածուներից... ես ասել եմ. իրականում Խորեն Հովհաննիսյանի մասին ոչինչ չեմ ասի: Թովմաս Գրիգոյանի մասին ասել եմ՝ նա ներկայացնում է կոնկրետ մի թեւ՝ Ռուբեն Հայրապետյանի թեւն է: Իհարկե, յուրաքանչյուր թեկնածու իրավունք ունի որոշումներ կայացնելու եւ ասելու, ինչ ցանկանում է, բայց ես անձամբ երբեւէ չեմ փորձի ինչ-որ կերպ քննադատել նրանց ծրագրերը, ծրագրերի առկայությունը կամ բացակայությունը: Խոսքը 2 թեկնածուների մասին է: Ես ինքս պարզապես ցանկանում եմ խոսել մեր թիմի ծրագրերից:

- Ինչպե՞ս կմեկնաբանեք ընտրարշավը: ՀՀ-ում բացառիկ երեւույթ է, որ թեկնածուներ կան ու ընտրարշավ է ընթանում:

-Ընտրարշավը չեմ մեկնաբանում, որովհետեւ այդ բառը մի քիչ պաթոսային եմ համարում այս իրավիճակի համար: Ես ուղղակի խոսում եմ իմ ծրագրերից, խոսում եմ այն մասին, ինչ ինքս արել եմ, արել է թիմը, որի հետ աշխատել եմ, եւ ինչ ծրագրեր ունեմ: Զարգացման այդ ռազմավարությունն ընդունել է ժողովը: Եթե այլ թեկնածու կլինի կամ ես կցանկանանք փոխել ռազմավարությունը, դա պետք է տանել ժողով ու ժողովում փոխել: Ես նման պլաններ չունեմ, կարծում եմ՝ ռազմավարությունը չի կարող փոխվել: Կարող է մոդիֆիկացվել, բայց հիմնական դրույթներից մեկն է, որ պետք է ստեղծվի պրոֆեսիոնալ լիգա: Դա ի լրումն ռազմավարությանը, որն ընդունվել է ժողովի կողմից, որի իրականացման համար ես այս պահին պատասխանատու եմ:

-Ընտրարշավ ասելով նկատի ունեմ այն իրավիճակը, որ մեկնաբանություններ են հնչում, այս կամ այն մարդկանց աջակցողներն են խոսում: Այդ ամբողջ ընթացքն ինչպե՞ս կգնահատեք, արդա՞ր է, թե՞ ոչ, ազնի՞վ է, թե՞ ոչ: Բարոյական տեսանկյունից ինչպիսի՞ն է:

-Չեմ գնահատի: Ուզում եմ մի բան ֆիքսենք, որ պետք է խոսենք ֆուտբոլից, ծրագրերից, ոչ թե նրանից, թե այս մարդն ով է: Ես, անկեղծ ասած, շատ էլ չեմ հետեւում այդ անցուդարձին: Կարեւորագույն նորություններն իհարկե ֆիքսում եմ ինձ համար: Անձամբ հանդիպում եմ բավական մեծ շրջանակի հետ՝ ՀԿ-ների ներկայացուցիչներն են, որոնց մեջ մարզային կազմակերպություններ կան: Հենց այն մարդիկ են, որոնք մասնակցում են ֆուտբոլային գործընթացին: Հանդիպում եմ նաեւ ՀԿ-ների հետ, որոնք չեն պատրաստվում իմ օգտին քվեարկել: Ինձ շատ հետաքրքիր է՝ ինչու: Ոչ բոլորի հետ, քիչ, բայց եղել են այդպիսի հանդիպումներ: Դրանք էլ են կարեւոր, որովհետեւ իմ ընտրվելու դեպքում հետագայում ինձ հնարավորություն կտան շտկելու կամ համապատասխանեցնելու ինչ-որ ցանկություներ:

-Ի՞նչ է լինելու ՀՖՖ անդամ, այսպես ասած, «ֆեյք» ՀԿ-ների ապագան: Մի քանի գործունեությունը կասեցված են, բայց, ըստ էության, նրանք ընտրության իրավունքից զրկված չեն:

-Ժողովը կորոշի:

- Այսինքն՝ իրենք իրենց դեմ կքվեարկե՞ն:

- Ում հարցը քննարկվելու է, ինքը չի քվեարկելու, բայց մնացած տեխնիկական հարցերի մեջ ես չեմ խորանում: Գիտեմ, որ գործկոմի գործը կասեցնելն է, ցույց տալը, որ մենք կասկածում ենք այս մարդկանց, եւ ժողովի անդամներն իրենք պետք է որոշեն՝ ում թողնեն, ով քվեարկի, ով ոչ:

- Այսինքն՝ դեկտեմբերի 23-ին նախ որոշելու են՝ ով է քվեարկելու նախագահի ու գործկոմի ընտրություններում, հետո՞ ընտրությունը լինի:

- Դեռ սպասում ենք օրակարգի վերաբերյալ առաջարկությունների: 5 օրվա ժամկետում բոլոր ՀԿ-ները կարող են առաջարկություններ բերել, եւ դրանից հետո միայն կարող ենք հասկանալ, բայց, այո՛, կարծեմ թե նախատեսվում է այդպես:

- «Ֆեյք» անդամների մասին միշտ իմացել ենք: Ինչո՞ւ այս 1 տարվա ընթացքում այդ հարցը չի լուծվել:

- Դա պրոցես է: Այդ հարցը միանշանակ լուծվելու էր, եւ հերթական ժողովին հասնելու էինք դրան: Այդ հարցին մենք անդրադառնալու էինք, անդրադառնալու էինք գլոբալ ռեստրուկտուրիզացիայի հարցին: Դա սկսել էինք: Իրավաբանական ծառայության հետ պայմանագիր ենք կնքել, որը պետք է զբաղվեր վերակազմակերպմամբ, եւ այդ պրոցեսն ընթանում էր հունիսից, բայց դեռ չի ավարտվել: Շարունակվում է, հուսով եմ՝ կհասնի տրամաբանական ավարտին, եւ այն ավելի պարզ, օբյեկտիվ, հասանելի կլինի բոլորին ու կունենանք արդեն այն վիճակը, երբ բոլորը կհասկանան, որ հայկական ֆուտոբլը մաքուր է:

- Իսկ ի՞նչ է նախատեսվում անել նրա համար, որ հետագայում այսպիսի ՀԿ-ներ չանդամագրվեն ՀՖՖ-ին:

- Մի բան. ժողովը չպետք է գրանցի նրանց: Պետք է լինի ավելի լավ քննություն, լինեն հստակ չափանիշներ, եւ պետք է աշխատենք վերահամակարգելու վրա՝ թե՛ մուտքերի, թե՛ հանելու գործընթացի: Պետք է փորձենք աշխատանքային խումբ ստեղծել, որպեսզի մեզ մի համակարգ առաջարկի, որն առավել ազնիվ կլինի:

- Կանոնադրության մասով փոփոխությունների կարիք չե՞ք տեսնում: Դրանում այնքան լղոզված է սահմանված, որ ցանկացած կազմակերպություն կարող է մի օր ժողով անել, արձանագրություն կազմել, ասել՝ գործունեություն եմ ծավալում:

- Եվ ժողովն իրեն կարող է չընդունել, բայց համաձայն եմ կանոնադրությունում կան բավականաչափ շտկելու կետեր եւ դրանով էլ պետք է անպայման զբաղվել: Կանոնադրությունը կարծրացած բան չէ, որ ունենանք եւ թողնենք: Անպայման այդ բոլոր հարցերը շահագրգիռ կողմերը կքննարկեն հերթական ժողովի ժամանակ, որը, ենթադրում եմ՝ կկայանա հունիսին:

-Ռազմավարության մասին խոսեցիք: Երբ այն կարդում ես, տպավորություն է, թե գործողությունների ցանկ է, ոչ թե ռազմավարություն. կառուցենք այսքան դաշտ, ֆուտբոլիստների քանակը հասցնենք այսքանի... ինչպե՞ս է դա աշխատելու:

-Դա ռազմավարություն է: Յուրաքանչյուր ռազմավարություն ունի տեսլական, նպատակներ, ուր ես ուզում գնալ եւ ինչ ես անում դրա համար:

- Ենթադրենք՝ գրել ենք, որ ուզում ենք կառուցել ֆուտբոլի 700 դաշտ: Ինչպե՞ս է սա նպաստելու ֆուտբոլի զարգացմանը:

-Միշտ ասում եմ՝ 700 դաշտն ինքնանպատակ չէ: Խնդիրն այն է, որ երբ ներդրում ենք անում ֆիզիկական ենթակառուցվածքների մեջ, պետք է նաեւ ներդրում անենք մարդկային ռեսուրսի մեջ, որովհետեւ, եթե միայն կառուցենք եւ չկրթենք մարդկանց, որոնք պետք է դրանք կօգտագործեն, այդ դաշտերն անիմաստ են: Դաշտերին զուգահեռ մարզչական C լիցենզիայի անվճար դասընթացներ ենք անցկացնում մարզերի մարզիչների համար, որպեսզի նրանք մարզերում պարապեն երեխաների հետ: Դաշտերը կառուցվում են բազմաթվ պայմաններով. մենք փորձում ենք համոզել համայնքներին, որ, եթե հնարավորություն կա, բյուջեից հատկացնեն փոքր գումար, 1 մարզչի հաստիք ավելացնեն, որպեսզի մենք այդ մարզչին մեր հաշվին վերապատրաստենք, մարզագույք տանք, որպեսզի նա երեխաների հետ խաղա:

- Նշեցիք, որ ծրագիրը գուցե այն թափով չի ընթանում, ինչ մարդիկ սպասում են: Այս ռազմավարությունը որքանո՞վ է համապատասխանում ցանկալի ժամանակացույցին:

- Շատ կետերով վատ չենք գնում: Տեղեր կան իհարկե, որ պետք է ակտիվացնենք մեր ջանքերը, եւ կանենք դա գալիք տարվա ընթացքում: Դա համագործակցություն է մարզային ակադեմիաների հարցում: Մենք ունենք նախագիծ եւ պատկերացնում ենք՝ որտեղից կարող ենք միջոցներ գտնել՝ ֆեդերացիայիդց դուրս միջոցներ: Փորձելու ենք մարզերում դարձյալ դպրոցներ կառուցել: Այն մարզերում, որտեղ արդեն կան փոքր դաշտեր, արդեն 2-րդ փուլ անցնենք:

- Ռազմավարությունում կետ կա, ըստ որի, մինչեւ 2025թ. պետք է աշխարհի կամ Եվրոպայի առաջնության եզրափակիչ փուլ դուրս գանք: Որքանո՞վ եք դա հավանական համարում:

- Պետք է աշխատենք: Պետք է կոնկրետ քայլեր անենք: 1 տարի լուրջ աշխատանք ենք տարել Ռուսաստանի լեգեոնականներին մասով: Այդ գործը, կարծես, անընդհատ մոտ է, մոտ է, չենք ավարտում, բայց պետք է ավարտենք: Դա հնարավորություն կտա նաեւ ներգրավելու ֆուտբոլիստների, որոնք հայազգի են, ՌԴ-ում չեն ուզում լեգեոներ համարվել: Եթե չհամարվեն, մեծ հաճույքով կգան ՀՀ հավաքական: Խոսքը միայն մեծ ֆուտբոլի մասին չէ, նաեւ ֆուտզալի մասին է, կանանց ֆուտբոլի... պետք է փորձենք ներգրավել եւ պետք է փորձենք շատ արագ զարգացնել այն սերունդը, որն ունենք: Իհարկե դա հեշտ խնդիր չէ, բայց, եթե այդպիսի խնդիրներ չդնես ռազմավարության մեջ, այն կլինի գրեթե անիմաստ: Պետք է ձգտենք դրան, պետք է բացատրենք չստացվելու դեպքում, թեեւ հուսանք՝ կստացվի, բայց չստացվելու դեպքում պետք է բացատրել՝ ինչու չստացվեց, եւ պետք է փորձենք շտկել սխալները:

- Ինչ-որ երկիր, օրինակ կա՞, որ այդ մոդելն ադապտացնում ենք այստեղ:

- Ոչ մի երկր չկա, որի մոդելը կարող ես բերել ու ներդնել: Դա համակցություն է, կարող ես լավ օրինակները տարբեր տեղերից վերցնել: Մեզ համար կարեւորագույնն ՈՒԵՖԱ-ի չափանիշներին համապատասխանելն է: Մենք եվրոպական ասոցիացիայի անդամ ենք, եւ սերտ համագործակցում ենք ՈՒԵՖԱ-ի հետ: Իսկ լավագույն փորձը որտեղ էլ լինի, եթե տեսնում ենք, որ ինչ-որ տեղ աշխատել է, եւ կարող ենք ադապտացնել, անում ենք: Բայց հիմնականում փորձում ենք ինքներս ինչ-որ բան անել, դա իհարկե, մարզչական կրթությանը չի վերաբերում: Դրա համար մենք հրավիրել ենք մասնագետներ, որպեսզի կրթենք մարդկանց, որոնք հետո կարող են հանձն առնել այդ ծանր պատասխանատվությունը: Այդ մարդիկ հավերժ չեն մնալու, եւս 1 տարի, եւ երբ բոլոր ծրագրերն ավարտվեն, նրանք պետք է պատրաստեն մարդկանց, որոնք դրանք կշարունակեն:

- Խինես Մելենդեսի՞ թիմի մասին է խոսքը: 1 տարի անց գնալո՞ւ են:

- Կարծում եմ՝ այո՛:

- Եվ պատրաստելու են մարդկանց, որոնք հետո նրանց ծրագրերով կաշխատեն...

- Այո՛, որովհետեւ մենք չենք պատրաստվում անընդհատ վճարել մարդկանց, որոնք Իսպանիայից են, եւ նրանք այնքան պարկեշտ են, որ չեն պատրաստվում հավերժ մնալ այստեղ եւ ստանալ աշխատավարձ: Ասում են, որ 2 տարում կապահովենք ամենը, ինչ ձեզ համար բազա կլինի, եւ հետագայում մենք պատրաստ ենք բացարձակապես անվճար գալ, օգնել, խորհրդատվություն տալ: Իմ սկզբունքն այն է, որ ՀՀ-ում պետք է լինեն սեփական մասնագեներ, որովհետեւ տվյալ միջավայրում մեծացած մարդը, եթե բավականաչափ գիտելիքներ ունի, կարող է ավելի շատ բան տալ, քանի որ ճանաչում է, մենթալիտետի հարց է եւ այլն:

-Զրույցի սկզբում անդրադարձաք Ռուբեն Հայրապետյանին: Նրա վերաբերյալ վերջերս բացահայտումներ եղան, որոնց հետ կապված նշվում էր նաեւ ՀՖՖ անունը: Բացահայտումները կշարունակվե՞ն:

- Ես կարող եմ մի բան ասել, որ, այո՛, ֆեդերացիայի հետ կապված իրավապահ մարմինները որոշակի գործողություններ են կատարում, բայց չեմ կարող այդ մասին ավելի շատ խոսել:

- Դուք էլ ժամանակին աշխատել եք նրա հետ ՀՖՖ-ում, հետո հեռացել եք:

- Հեռացել եմ 2008թ., շատ վաղուց էր, եւ տարիների ընթացքում իմ եւ ֆեդերացիայի կապը վերջնականապես կտրվել է, ոչ մի կապ չի եղել: Ես աշխատել եմ գլխավոր քարտուղարի տեղակալ, կատարել եմ իմ պարտականությունները՝ ավելի շատ մարզկան մասով, եւ այն ժամանակվա իմ արածից շատ դժգոհ չեմ: Կարծում եմ՝ ինչ-որ օգուտ ֆեդերացիային տվել եմ, բայց համարել եմ, որ այլեւս աճի տեղ չկա, եւ հեռացել եմ:

-Մասնագիտակա՞ն աճի տեղ...

-Ծրագրերի իրականացման, զարգացման...

-Իսկ ի՞նչն էր խանգարում:

-Կոնկետ ոչինչ, ուղղակի կա համակարգ, որի մեջ դու կա՛մ կարողանում ես աշխատել, կա՛մ չես կարողանում: Ես որոշել եմ, որ չեմ ցանկանում, չեմ կարողանում աշխատել:

- Այս 1 տարվա ընթացքում Հայրապետյանի ազդեցությունը ՀՖՖ-ում զգացվե՞լ է, օրինակ, ժողովի կամ գործկոմի անդամների միջոցով: Խոսակցություններ կային, որ մրցավարության վրա ազդեցություն ունի:

- Չեմ կարող դա պնդել, դա անապացուցելի է: Իհարկե, երբ մարդ 16 տարի հայկական ֆուտբոլում է, հայկական ֆուտբոլի մթնոլորտում, նա ազդեցություն կարող է ունենալ: Եթե խոսքը ՀՖՖ-ին է վերաբերում, մենք փորձել ենք ամեն ինչ անել, որ մրցավարությունն անաչառ լինի, եւ ռեֆորմներն այդ առումով էլ շարունակվել են: Երբ նշում եք անդամներ, այո՛, կան անդամներ, որոնք ստեղծվել են Ռուբեն Հայրապետյանի օրոք կամ նրա օրոք գործունեություն չծավալելով չեն հեռացվել, եւ եղել են ժողովի անդամներ:

- Հայ ֆուտբոլասերների մտավախություններից է, որ նա կարող է ինչ-որ կերպ վերադառնալ ՀՖՖ, անձամբ չէ, այլ օրինակ, ուրիշ մարդկանց միջոցով: Կարո՞ղ եք խոստանալ, որ նման բան տեղի չի ունենա:

- Ոչինչ չեմ կարող խոստանալ: Դա ընտրողների խնդիրն է, ժողովի հարցն է: Ժողովը պետք է պատկերացնի՝ ինչ է ուզում: Եվ ես կարծում եմ՝ հիմնականում ժողովի մասնակիցները կողմնորոշվել են իրենց ցանկություններում: