Ըստ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության՝ մինչև 2027 թվականը նախատեսված է Հայաստանի ՀՆԱ-ն հասցնել 26 միլիարդ դոլարի:

2013-ին մեր ՀՆԱ-ն եղել է 4,6 տրիլիոն դրամ, 2022-ի ավարտին՝ 8,5 տրիլիոն դրամ։

2022թ.-ին նախորդ տարվա համեմատ ՀՀ-ում ՀՆԱ-ն ավելացել է 12.6%-ով:

Տնտեսագետ Հրանտ Միքայելյանի խոսքով՝ ՀՀ-ում հունիսից սկած է տնտեսական աճն արագացել, և նկատելի է արտաքին առևտրի հետ կապված ոլորտների աճը:

ՀՀ վիճակագրական կոմիտեի տվյալներով՝ 2020 թվականի համախառն ներքին արդյունքի մոտավորապես 60%-ը բաժին է ընկել Երևանին։

Կենտրոնական բանկի նախագահ Մարտին Գալստյանը այսօր ԱԺ-ում ներկայացրել է ԿԲ-ի եզրակացությունը 2023 թվականի պետական բյուջեի նախագծի վերաբերյալ:

Համախառն կուտակումը կազմել է 1,370.9 մլրդ դրամ, իրական աճը 2020 թ․-ի համեմատ՝ 9.1%:

Եվրոյի գոտում Եվրամիության ՀՆԱ-ն տարեկան կտրվածքով կրճատվել է 15%-ով, եռամսյակային մասով՝ 12.1%-ով:

Ակնհայտ է, որ ծառայությունների բնագավառը շատ առաջանցիկ աճ ունի, ու սա պայմանավորված է նաեւ զբոսաշրջության ոլորտով: Արդյունաբերությունը եւս բավականաչափ նպաստել է դրան:

Երկրորդ բարձր ոլորտային աճը արձանագրել են ֆինանսական և ապահովագրական ծառայությունները՝ 22%, ինչը վարկերի տոկոսների հետագա նվազման հույսեր է տալիս:

Դա պաշտոնապես արձանագրել է Արժույթի միջազգային հիմնադրամը:

SIPRI-ի տվյալների համաձայն, Հայաստանի ՀՆԱ-ն 2018-ի համար կազմել է առնվազն 12,5 մլրդ դոլար:

Ըստ զեկույցի Հայաստանում տարեկան կտրվածքով աճը թուլացել է՝ 2018 թ. առաջին կիսամյակի 8.7%-ից այս տարվա նույն ժամանակահատվածում հասնելով 6.8%-ի, ինչը շարունակում է մնալ կայուն:

Այս տարվա հունվարին անցած տարվա նույն ժամանակահատվածի համեմատ Երեւանի 11 վարչական շրջաններից 9-ում արձանագրվել է բնակարանների գների նվազում մինչեւ 6-8 տոկոսով:

«Մենք ակնկալում ենք, որ 2017 թվականի համար ՀՆԱ-ի աճը կհասնի շուրջ 7 տոկոսի»: Երեկ նման կանխատեսում է արել ՀՀ վարչապետ Կարեն Կարապետյանը Ցյուրիխում շվեյցարացի գործարարների հետ հանդիպման ժամանակ:

Գործող կառավարության «հաղթաթուղթը», իհարկե, արդյունաբերությունն է: Սեպտեմբերին այստեղ 8 տոկոսից քիչ ավելի աճ է եղել: Եվ դա այն դեպքում, երբ ասենք, մայիսին կամ փետրվարին աճը 20 տոկոս էր:

Հայաստանի զարգացման բանալին հենց տրանսֆերտների, տնտեսական աճի եւ արտագաղթի այսպիսի ուղղակի կապը կտրելու մեջ է: Դրա համար պետք է ընդամենը ապահովել տնտեսության որակական փոփոխություն:

Կամ կառավարությունը համեստ է ներդրումներ կանխատեսելու հարցում, կամ չափազանց լավատես է տնտեսական աճի կանխատեսումներում:

Այս եւ բազմաթիվ այլ ցուցանիշներ մի տեսակ այնքան էլ չեն համապատասխանում ավելի քան 6 տոկոսով աճող տնտեսության ընդհանուր պատկերին:

Հաշվապահորեն մենք իրոք կարող ենք եւս մի քանի տարի հանգիստ հայտարարել, թե մենք նվազ պարտք ունեցող երկրների շարքում ենք: Բայց վաղ թե ուշ խնդիրը «հաշվապահականից» կտեղափոխվի բոլորովին այլ դաշտ:

Մարտահրավերների առումով մեզ համար ավելի հոգեհարազատ է Իսրայելի օրինակը: Ուրեմն, հոգեհարազատ պետք է լինեն նաեւ այդ երկրի տնտեսական հաջողությունները:

Մեր ընդերքի շահագործման ինտենսիվությունը մոտ 5.5 անգամ գերազանցում է տնտեսության աճին: Թե այսպիսի ինտենսիվ շահագործման դեպքում քանի տարի անց մեր ընդերքն ամբողջությամբ կդատարկվի, հստակ հաշվարկված չէ:

Այսօր իշխող կուսակցության ղեկավարի ֆանտազիան սահմանափակվում է նրանով, որ իր կազմավորումից 50 տարի անց Հայաստանը պետք է լավագույն դեպքում հասնի Անտիգուա եւ Բարբուդային:

Առնվազն երկու անգամ ընտրությունների կապակցությամբ մեր պաշտոնական վիճակագիրները ներկայացրել են աստղաբաշխական աճեր, որոնք ընտրական թոհուբոհից հետո կտրուկ նվազել են:

Իրականում մեր տնտեսության վիճակը սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին ավելի վատ չի եղել, իսկ մարտ-ապրիլին ավելի լավ չի եղել:

2017 թ. պետբյուջեին սպասվում է նույն տխուր ճակատագիրը, ինչ անցած ու անցնող տարիների բյուջեներին: Եվ այսօրվանից կարելի է կառավարությանը շնորհավորել բյուջեի թերակատարման ավանդույթը պահպանելու առիթով:

Բերված ցուցանիշներից պարզ է դառնում, որ իրոք կա նման հեռանկար` բեկում կարող է լինել, բայց՝ դեպի ավելի վատը:

Ինչու են հաջողակ միայն իշխանության հետ սերտաճած «գործարարները» կամ էլ բարձր պաշտոն զբաղեցնող անձինք: Ինչու է այսպիսի ցնցող ցուցանիշներ ապահովող երկիրը դատարկվում արտագաղթի պատճառով....:

Հոկտեմբերին գյուղատնտեսության անկումը արդեն չի տեղավորվում տրամաբանության մեջ: Անկումը հասել է արդեն 30 տոկոսի:

Փնթի նկարչության արդյունքում ստացված ցուցանիշները փորձում ենք խցկել մեր երկրի` «... ներքին սպառմամբ պայմանավորված տնտեսական աճից որակապես նոր՝ արտադրությամբ եւ արտահանմամբ ուղղորդվող տնտեսական աճի» շրջանակների մե՞ջ: Բա եղա՞վ:

Հովիկ Աբրահամյանի կառավարության օրոք գրանցվել են նաեւ աճեր: 2014 թվականի սկզբին ՀՀ պետական պարտքը կազմում էր 4.4 միլիարդ դոլար: 2015 թվականի վերջին այն հասավ արդեն 5 միլիարդի: